(Ostatnia aktualizacja: 2014-09-24)

foska link Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki
link Dni Wspólnoty
link Domowy Kościół
link Oaza Młodzieżowa
link Oaza Dzieci Bożych
link Krucjata Wyzwolenia Człowieka

Ruch Światło-Życie jest jednym z ruchów odnowy Kościoła według nauczania Soboru Watykańskiego II. Gromadzi ludzi różnego wieku i powołania: młodzież, dzieci, dorosłych, jak również kapłanów, zakonników, zakonnice, członków instytutów świeckich oraz rodziny w gałęzi rodzinnej, jaką jest Domowy Kościół. Poprzez odpowiednią dla każdej z tych grup formację Ruch Światło-Życie wychowuje dojrzałych chrześcijan i służy odnowie Kościoła przez przekształcanie parafii we wspólnoty wspólnot.

Znakiem Ruchu Światło-Życie jest starochrześcijański symbol fos-zoe (gr. słowa światło i życie splecione literą omega, tworzące krzyż).

Duchowość Ruchu Światło-Życie została wyrażona w "Drogowskazach Nowego Człowieka". Małżonkowie żyjąc treścią "Drogowskazów" realizują je w "Zobowiązaniach Domowego Kościoła".

Kaplica Chrystusa Sługi

Cel Ruchu Światło-Życie jest osiągany poprzez realizację programu formacyjnego. Każdy uczestnik Ruchu po ewangelizacji, prowadzącej do przyjęcia Jezusa Chrystusa jako swego Pana i Zbawiciela, uczestniczy w formacji w grupie uczniów Jezusa (deuterokatechumenat) a następnie we wspólnocie diakonijnej, podejmując konkretną służbę (diakonię) w Kościele i świecie. Ewangelizacja - katechumenat - diakonia, to trzy etapy drogi formacyjnej Ruchu Światło-Życie na wszystkich poziomach formacji.

Podstawowe metody realizacji programu formacyjnego to: metoda "światło-życie", przenikająca wszystkie elementy programu formacyjnego, oaza rekolekcyjna i mała grupa formacyjna.

Specyfiką metody Ruchu Światło-Życie jest realizacja zasady "życie z życia" i zasady organicznego wzrostu.

Niepokalana Struktura ruchu jest zgodna ze strukturą Kościoła Małe grupy do których należą uczestnicy Ruchu, zasadniczo tworzą jego wspólnotę w parafii. Wspólnoty Ruchu utrzymują ze sobą łączność spotykając się na Dniach Wspólnoty.

Odpowiedzialność za całość Ruchu sprawuje Moderator Generalny Ruchu Światło-Życie. Na szczeblu kraju, diecezji i parafii odpowiedzialność pełnią moderatorzy krajowi, diecezjalni i parafialni. Każdy moderator pełni swą posługą wraz z zespołem diakonii. Diakonię moderacji mogą pełnić zarówno osoby świeckie, jak i duchowne.

Kapłani w Ruchu spełniają rolę moderatorów, a nie należący do niego - opiekunów. Spoczywa na nich odpowiedzialność za duchową formacją uczestników Ruchu i eklezjalność wspólnot.

Początki historii Ruchu sięgają pierwszej oazy, która odbyła się w r. 1954 Ruch Światło-Życie rozwinął się z oaz - rekolekcji zamkniętych prowadzonych metodą przeżyciową.. Przed rokiem 1976 Ruch był znany pod nazwą "Ruch oazowy", "Ruch Żywego Kościoła". Twórcą oazy, założycielem Ruchu i pierwszym moderatorem krajowym był ks. Franciszek Blachnicki (24 III 1921 - 27 II 1987). Ruch Światło-Życie powstał i rozwija się w Polsce a w ostatnich kilkunastu latach rozszerza się również poza jej granicami: na Słowacji, w Czechach, w Niemczech, na Białorusi, Łotwie.

oaza
Oficjalny serwis www Ruchu Światło-Życie

oaza Łódź
Strona oazy w archidiecezji łódzkiej

(góra strony góra  )


Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki xBlachnicki

Ks. Franciszek Blachnicki – ur. 24 marca 1921 r. w Rybniku; zm. 27 lutego 1987 r. w Carlsbergu (Niemcy); polski ksiądz katolicki, kandydat na ołtarze, założyciel i duchowy ojciec Ruchu Światło-Życie – jednego z ruchów odnowy Kościoła wg nauczania Soboru Watykańskiego II oraz wspólnoty życia konsekrowanego Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła.

Walczył z okupantem hitlerowskim w czasie II wojny światowej, więzień KL Auschwitz.

Po wojnie wstąpił do Śląskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie – święcenia przyjął w 1950 r.; inicjator Krucjaty Wstrzemięźliwości, założyciel Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodu, Międzynarodowego Centrum Ewangelizacji Światło-Życie w Carlsbergu.

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Oświęcimskim. W 1995 r. rozpoczął się proces beatyfikacyjny. Od 2000 r. grób ks. Blachnickiego znajduje się w kościele pw. Dobrego Pasterza w Krościenku n. Dunajcem.

Strony o Ojcu:

Blachnicki



Filmy o Ojcu Franciszku:

link"Gwałtownik Boży"
link"Szkic do portretu"
linkOpowieść p. Doroty Seweryn (2011)

Wykłady Ojca w formie video:

link"Jak dostąpić zbawienia"
link"Pewność wiary - doświadczenie przebaczenia"
link"Rola Ducha Świętego"
link"Wiara, a świadectwo Ducha Świętego"
link"Jak pomóc innym w wypełnieniu Wielkiego Nakazu Misyjnego"

(góra strony góra  )


Dni Wspólnoty

Kilka razy do roku wszystkie wspólnoty Ruchu Światło-Życie naszej parafii oraz parafii sąsiednich (tzw. rejon Łódź-Widzew) spotykają się na Rejonowych Dniach Wspólnoty. Dokładne terminy podawane są wcześniej w grupach oraz na stronie łódzkiej oazy w linkzakładce naszego Rejonu. Daty te są wspólne dla większości wspólnot oazowych w Polsce. Czasami spotykamy się w naszej parafii, czasami w sąsiedniej MBJ; dawniej również w innych parafiach rejonu - mamy nadzieję, że kiedyś wróci jeszcze ta tradycja.

Dzień Wspólnoty jest czasem wymiany doświadczeń bycia w oazie, coraz lepszego poznawania się członków Domowego Kościoła, dorosłych, gałęzi młodzieżowej i dziecięcej Ruchu. Rodzice przychodzą wraz ze swymi (czasami bardzo małymi) pociechami - co powoduje, że klimat od razu staje się niezwykle rodzinny :) Dzieci mają zwykle swoje spotkanie (oczywiście pod opieką animatorów), na którym nie brakuje gier i zabaw. Młodzież i dorośli gromadzą się w tym czasie na wspólnym dzieleniu się Słowem Bożym i konferencjach.

Zawsze najważniejszym punktem jest Eucharystia z jej bogatą oprawą (komentarzami, śpiewem scholi, czytaniami wykonywanymi przez świeckich, procesją z darami itd.). Po niej następuje agapa, czyli "uczta miłości" pełna smakołyków (kiedyś udało się zorganizować grilla) i dobrej atmosfery.

Dni Wspólnoty uczą nas odpowiedzialności za nasze grupy i tego, że wszyscy (i dzieci, i młodzież, i dorośli) mamy jeden cel - stawanie się dojrzałymi chrześcijanami. Na chwałę Pana!

link Zapowiedzi i relacje z Dni Wspólnoty oraz z innych wydarzeń ważnych dla członków i sympatyków Ruchu Światło-Życie w rejonu Łódź-Widzew znajdują sie na stronie internetwej www.lodz.oaza.pl

link Relacja z Dnia Wspólnoty (12.05.2013 r.)
link Relacja z Dnia Wspólnoty (13.05.2012 r.)
link Zdjęcia z Dnia Wspólnoty (09.05.2010 r.)
link Dzień Wspólnoty (13.12.2009 r.)

...a tak śpiewaliśmy podczas zawiązania wspólnoty (Dzień Wspólnoty 04.12.2011r.):

Prezentacja Dnia Wspólnoty (13.05.2012 r.)

(góra strony góra  )


Domowy Kościół

Domowy Kościół jest małżeńsko – rodzinnym ruchem świeckich w Kościele, działającym w ramach Ruchu Światło-Życie. Domowy Kościół łączy w sobie charyzmaty Ruchu Światło – Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre – Dame.

Założycielem Domowego Kościoła jest Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki (1921-1987). Duchową kolebką Domowego Kościoła jest Krościenko nad Dunajcem, gdzie w 1973 r. odbyły się pierwsze oazy rodzin. Znakiem Domowego Kościoła są dwa greckie słowa „FOS” (światło) i „ZOE” (życie), wpisane w kształt krzyża, wyrastającego spomiędzy dwóch złączonych obrączek, umieszczonych wraz z krzyżem w stylizowanej figurze domu. Domowego Kościoła używa również znaku ikony Świętej Rodziny.

DK

Program formacyjny

Program formacyjny Domowego Kościoła kształtowany jest na podstawie materiałów formacyjnych Ruchu Światło – Życie i Equipes Notre – Dame, dokumentów Soboru Watykańskiego II oraz aktualnego nauczania Kościoła. Domowego Kościoła zwraca szczególną uwagę na duchowość małżeńską, czyli dążenie do świętości w jedności ze współmałżonkiem. Chce pomóc małżonkom trwającym w związku sakramentalnym w budowaniu między nimi prawdziwej jedności małżeńskiej, która stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim.

Budowaniu jedności w małżeństwie i rodzinie służą elementy formacyjne – tzw. zobowiązania, które na początku rzeczywiście traktowane są jako obowiązek; z czasem jednak, gdy zauważamy owoce tego trudu, odkrywamy właściwe ich określenie – „dary”, które ruch proponuje dla każdego z nas osobiście i dla naszych rodzin. Są to:

Kręgi rodzin

DW

Krąg tworzy od 4 do 7 małżeństw. Małżeństwa gromadzą się na spotkaniu formacyjnym raz w miesiącu w mieszkaniu jednego z nich. Za krąg odpowiada jedno z należących do niego małżeństw, zwane parą animatorską. Na spotkaniach obecny jest ksiądz moderator – opiekun kręgu. Kręgi rodzin pracują w cyklach rocznych. Spotkania miesięczne odbywają się od września do czerwca.

(Źródło)

W naszej parafii

Pierwszy krąg przy naszej parafii powstał w 1994 roku; obecnie liczy on 4 małżeństwa. Obecnie formuje się kilka kręgów - niektóre złożone są z osób pochodzących z różnych parafii. W każdym miesiącu mają miejsce dyżury liturgiczne - posługa w czasie mszy świętej (pisanie i odczytanie komentarzy, przygotowanie darów, posługa lektorów itp.). Kilka razy w ciągu roku członkowie Domowego Kościoła wraz z młodzieżą i dziećmi związanymi z Ruchem Światło-Życie gromadzą się na tzw. "Dniach Wspólnoty" w kolejnych, sąsiadujących parafiach - by wspólnie pogłebiać swoją wiarę i ubogacać się nawzajem.

oaza
Ogólnopolska strona Domowego Kościoła

(góra strony góra  )

Oaza Dzieci i Młodzieży

link Zdjęcia ze spotkań Oazy Dzieci Bożych (2011 r.):

Spotkania czwartkowe

Charyzmatem Ruchu Światło-Życie starają się też żyć uczestnicy spotkań czwartkowych. Jest to grupa, która w dużej części wzrastała poprzez formację oazową, a obecnie przeżywa przewidzianą w Ruchu Światło-Życie formację permanentną, w oparciu o konspekty, przygotowane na dany rok na szczeblu ogólnopolskim.
link Więcej o spotkaniach czwartkowych

UWAGA!!!!!!!! Jesus loves me!

Oaza oferuje także wakacyjny wyjazd dla dzieci, młodzieży i rodzin w formie rekolekcji, na których nie zabraknie wspólnej modlitwy, wycieczek oraz pogodnych wieczorów. Aby zasięgnąć więcej informacji, sugerujemy śledzenie pojawiających się informacji na stronie internetowej łódzkiej oazy ( http://lodz.oaza.pl/ ).

(góra strony góra  )




Krucjata Wyzwolenia Człowieka

KWC

Krucjata Wyzwolenia Człowieka lub KWC – program wyzwolenia zainicjowany przez ks. Franciszka Blachnickiego i Ruch Światło-Życie proklamowany 8 czerwca 1979 roku w Nowym Targu pobłogosławiony przez Jana Pawła II.

Historia

Pierwowzorem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka jest Krucjata Wstrzemięźliwości, założona przez ks. Franciszka Blachnickiego w 1957 r. Centrala Krucjaty została zlikwidowana w 1960 przez Służbę Bezpieczeństwa. Bezpośrednim bodźcem do powołania KWC było wezwanie Sługi Bożego Jana Pawła II, aby przeciwstawiać się "wszystkiemu co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa...".

Założenia

KWC jest programem ewangelizacyjnym, który niesie ludziom nadzieję wolności i wyzwolenia w Jezusie Chrystusie. Chodzi w niej o to, aby być wolnym i prowadzić innych do wolności rozumianej jako wolność osoby. Uczestnicy Krucjaty czynią to przez modlitwę, post i jałmużnę. Modlitwa prowadzi do Tego, który jedynie wyzwala; post stanowi rezygnację dobrowolną z wszelkich napojów alkoholowych, z miłości do ludzi uzależnionych; jałmużna zaś jest dawaniem bliźnim tego, czego najbardziej potrzebują (nadziei, troski, czasu ...). Chodzi ostatecznie o odkrycie ludzkiej i chrześcijańskiej godności i życie według Bożego planu.

Cele Krucjaty Wyzwolenia Człowieka:

Są dwa rodzaje przynależności do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka:

Dobrowolne zobowiązanie modlitwy i całkowitej abstynencji deklarowane jest na piśmie i składane, bądź wysyłane do tzw. Stanic Krucjaty istniejących w diecezjach i parafiach w Polsce i wielu innych krajach. Stanica nr 1 znajduje się w Krościenku nad Dunajcem w Centrum Ruchu Światło-Życie na Kopiej Górce. Deklaracje stałych członków wpisywane są do Ksiąg Czynów Wyzwolenia.

Herb

Przesłanie Krucjaty wyraża jej herb i zawołanie, którym są słowa Chrystusa Nie lękajcie się! wielokrotnie przywoływane przez Jana Pawła II. Przypominają one członkom Krucjaty, że głównym ich zadaniem jest „wyzwalanie ludzi od lęku, który czyni człowieka niewolnikiem”.

Pozostałe elementy dla członków KWC mają następującą symbolikę:

Przesłanie Krucjaty wyraża jej herb i zawołanie, którym są słowa Jezusa Chrystusa: Nie lękajcie się! wielokrotnie przywoływane przez Jana Pawła II. Przypominają one członkom Krucjaty, że głównym ich zadaniem jest wyzwalanie ludzi od lęku, który czyni człowieka niewolnikiem.

Hymn KWC

Hymnem Krucjaty jest pieśń "Serce wielkie nam daj", w której zawarte są treści Krucjaty.

Modlitwa KWC

Kluczowym elementem przynależności do KWC jest modlitwa. Uczestnicy Krucjaty odmawiają modlitwę zamieszczoną na deklaracji, której autorem jest ks. Franciszek Blachnicki. Skierowana jest do Niepokalanej Matki Kościoła, pierwszej patronki Krucjaty. Krucjata nazywana jest także Dziełem Niepokalanej Matki Kościoła. Św. Stanisław Biskup i Męczennik, św. Maksymilian Kolbe oraz bł. Jerzy Popiełuszko wzywani są również jako patronowie KWC.


Niepokalana, Matko Kościoła! Wpatrując się w Ciebie, jako wzór Człowieka w pełni odkupionego i wyzwolonego i dlatego przez miłość bezgranicznie oddanego w Duchu Świętym Chrystusowi, uświadamiamy sobie wieloraką niewolę, w której są uwikłane nasze serca.
Pragnąc w pełni wyzwolić siebie i podać rękę naszym braciom oczekującym objawienia się w nich wolności synów Bożych, zbliżamy się do Ciebie i oddajemy się Tobie, aby wraz z Tobą, mocą tego samego Ducha, który bez przeszkód działał w Tobie, pełniej zrealizować swoją wolność w oddaniu się Chrystusowi a przez Niego - Ojcu.
W Twoje ręce składamy przyrzeczenie abstynencji od alkoholu i postanowienie całkowitego uniezależnienia się od niego, abyśmy mogli swoją wolnością wyzwalać naszych braci, którzy nie mogą już wyzwolić się o własnych siłach. Pragniemy przez ten czyn miłości podać rękę i służyć naszym bliźnim, tak jak Chrystus, który z miłości ku nam uniżył samego siebie, przyjąwszy postać sługi. Oddajemy Ci całe dzieło Krucjaty Wyzwolenia Człowieka pragnąc, aby było ono Twoim dziełem i narzędziem w Twoim ręku dla wyzwolenia narodu.
Chcemy wraz z Tobą i z oddanym Ci całkowicie sługą Bożym, Janem Pawłem II stanąć pod krzyżem Chrystusa, wyznając, iż tylko zjednoczenie z Nim w miłości, której wyrazem jest ofiara, może wyzwolić życiodajną i macierzyńską moc dla ratowania tych, którzy stali się niewolnikami dlatego, że utracili zdolność miłowania czyli posiadania siebie w dawaniu siebie.
Święty Stanisławie, Biskupie i Męczenniku, Patronie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, natchnij nas odwagą w dawaniu świadectwa i męstwem w obliczu trudności i prześladowań, abyśmy bez lęku pracowali nad odbudową ładu moralnego w naszej Ojczyźnie. Święty Maksymilianie Kolbe, naucz nas miłować braci kosztem ofiary z siebie. Amen.

oaza
Strona Krucjaty Wyzwolenia Człowieka

(góra strony góra  )