Prowadził: o. Jarosław Banasiuk OFMCap

Sobota

Niedziela

„Ufność”
Jezu ufam Tobie.  Amen
Doświadczenia, których zdobycie jest naszym przeznaczeniem, zostały przewidziane w Bożym planie jeszcze przed naszym narodzeniem. Zawsze otrzymujemy właściwe zadania we właściwym czasie.
I zawsze, gdy się pojawiają, posiadamy wszelką wiedzę potrzebną do tego, aby im sprostać. Wystarczy zaufać bezgranicznie Panu Bogu i pozwolić się prowadzić z wiarą w Bożą Opatrzność.
To zaufanie oznacza pełną akceptację życia i śmierci, bez lęku i obaw. Życie i dusza, które otrzymaliśmy od Boga są zbyt cenne, aby ulegać słabościom, tchórzostwu, lenistwu i litowaniu się nad sobą. Odważnie i szczerze, pełni wiary, nadziei i miłości mamy spełniać powierzoną nam misję. Amen – oznacza otwarcie serca i zgodę na Boże działanie w naszym życiu.
(przemyślenia: p. Ilona Cebula)

W Eucharystii o godzinie 10:30 uczestniczył m.in. Związek Strzelecki „Strzelec”, do którego obecności nawiązywał w homilii prowadzący rekolekcje Ojciec Jarosław Banasiuk OFMCap

Poniedziałek

„Posłuszeństwo”
Nie moja, ale Twoja wola niech się stanie.  Amen
Posłuszeństwo to uznanie jedynego zwierzchnictwa Boga i poddanie się Jego woli. Jesteśmy słabi, grzeszni, nieustannie martwimy się o nasze życie, myślimy, że cokolwiek od nas zależy…
Powierzmy siebie Bogu, pozwólmy Jemu działać przez nas. Niepotrzebnie wracamy do przeszłości, niepokoimy się o przyszłość, naszym zadaniem jest życie tu i teraz i odczytywanie Bożych znaków
na naszej drodze. Posłuszni Bogu, jesteśmy bezpieczni zawsze. Tracimy naszą ludzką słabość,
a zyskujemy Bożą Moc, która pozwala nam dźwigać z radością trudne doświadczenia.
Życie jest proste jeśli żyjemy w odniesieniu do Dekalogu, który jest naszym drogowskazem.
W posłuszeństwie nie zrażamy się, że nie otrzymujemy tego, o co prosimy, bo Pan Bóg daje nam znacznie więcej i wie lepiej czego potrzebujemy. Gdy opuszczamy własne pragnienia, otrzymujemy od Boga wielką radość, o jakiej nawet nie marzymy – otrzymujemy moc i siłę Ducha Świętego,
a to jest dla nas najważniejsze.
(przemyślenia: p. Ilona Cebula)

Słowo wstępne – o św. Józefie Oblubieńcu w dniu jego uroczystości:

 
Homilia:

  
Słowo na zakończenie Eucharystii:

 Rekolekcje dla młodzieży:

Wtorek

„Pokora”
Przyjmuję w pokorze.  Amen
Często obawiamy się dróg, jakie Pan Bóg nam wyznacza. Mamy własne plany i pomysły na życie. Kierujemy się egoizmem, pychą i ambicjami. Wciąż boimy się ostatniego miejsca w życiu. Uważamy, że jest to miejsce dla upokorzonych, dla przegranych i nieudaczników.
Tymczasem na tym właśnie miejscu możemy spotkać się z Panem Jezusem, wyszydzonym, opuszczonym i przybitym do krzyża. Syn Boży, potężny Król, pozwolił pokornie ukrzyżować się, aby ukazać wielkość Bożej Miłości do nas. Mamy wierzyć, że Pan Bóg może dać nam wszystko,
ale prosić możemy z pokorą, nie osądzając Jego darów i sposobu działania. Ze spokojem oczekujemy na łaskę bez oceniania i pretensji. Idąc w pokorze za Jezusem porzucamy nasze ego, przyjmujemy Jego warunki, które po czasie okazują się najlepszymi z możliwych. 
Pokora jest prawdą o nas samych: jesteśmy słabi, grzeszni, zdani na łaskę Boga.
Powierzmy Mu nasze troski i cierpienia, które nas przerastają. Dostaliśmy od Pana Boga wolną wolę, On czeka na nas, wciąż nas szuka, pragnie naszego szczęścia. Przyjmując bezwarunkowo Boga do naszego życia osiągamy spokój wewnętrzny i radość serca. „Jezu cichy i pokornego Serca, uczyń nasze serca według Serca Twego”.
(przemyślenia: p. Ilona Cebula)

Podczas mszy świętej o godzinie 9:00 udzielany był sakrament namaszczenia chorych

Środa

„Wdzięczność”
Dzięki Ci Panie za Twoje dary. Amen
Przychodzimy na świat i odchodzimy z pustymi rękami. Nic nam się nie należy.
Pan Bóg sam powołuje nas do życia. Czy potrafimy dziękować Bogu za dar życia?
Każdy z nas ma inną misję do wykonania, dlatego każdy dostaje od Boga dary właściwe dla jego przeznaczenia. Aby okazać wdzięczność Panu Bogu, musimy pozbyć się postawy roszczeniowej, pełnej skarg i żalu. Wdzięczność to radość z drobiazgów, małych znaków Bożych w codziennym życiu. Czy potrafimy podziękować za to, że Jezus uśmiechnął się do nas poprzez drugiego człowieka, że postawił na naszej drodze kogoś, kto wspiera nas w naszym cierpieniu?
Czy potrafimy podziękować Bogu za krwawą ofiarę Jego Syna na krzyżu? Nauczmy się dziękować za chorobę i cierpienie, bo tylko poprzez takie dary mamy szansę na przebudzenie naszej duszy
ze snu i pojednanie się z Bogiem. Żyjmy tak, jakby dzień obecny był ostatnim w naszym życiu
i dziękujmy Stwórcy za Jego dary, zwłaszcza te wymagające od nas dużego wysiłku.
Kiedy dziękujemy Bogu, wtedy odczuwamy dziwną moc, siłę do przetrwania wszystkich
trudności – wtedy sam Pan Jezus idzie z nami.
(przemyślenia: p. Ilona Cebula)

Nagranie z godziny 9:00:

 
Przygotowanie do spowiedzi (młodzież):

Czwartek

„Miłosierdzie”
Przyjmuję krzyż. Amen
Kiedy budujemy swoje życie na Bożym miłosierdziu nigdy nie doznajemy rozczarowania.
Mamy żyć najlepiej jak potrafimy i jednocześnie pokładać nadzieję w tym, co Pan Bóg nam daje. Potrzeba odwagi, aby pójść za Jezusem, przyjąć swój krzyż i z oddaniem i cierpliwością wypełniać swoje chrześcijańskie powołanie. Gdy na pierwszym miejscu w naszym życiu jest Bóg, wtedy
w naszej ludzkiej słabości możemy odnaleźć siłę, w biedzie bogactwo, w chorobie odnajdujemy sens cierpienia. Miłosierny Bóg daje nam możliwość spotykania się z Jego Synem w Eucharystii, abyśmy doświadczali głębokiej przemiany naszej duszy i uczestniczyli w dziele zbawienia. Powinniśmy czuć się zaszczyceni, że zostaliśmy wybrani przez Pana Jezusa do niesienia krzyża. Biorąc udział
we współodpowiedzialności za krzyż stajemy się wiecznymi przyjaciółmi Pana Jezusa,
a przyjaźń z Jezusem jest współuczestnictwem w cierpieniu i Bożym miłosierdziu.
(przemyślenia: p. Ilona Cebula)

Nagranie z godziny 9:00:

 
Zakończenie rekolekcji: