29 września br., w dniu wspomnienia św. Archaniołów: Michała, Gabriela i Rafała, grupa naszych parafian wzięła udział w pielgrzymce do Lichenia.
Na miejsce dotarliśmy niedługo przed południem, a w samo południe uczestniczyliśmy w uroczystej Eucharystii sprawowanej w bazylice licheńskiej pod przewodnictwem biskupa Jana Pawła, który przez wiele lat posługiwał w Kazachstanie. W czasie pięknej liturgii, ubogaconej wspaniałym śpiewem, ksiądz biskup mówił o działaniu Aniołów w życiu człowieka oraz ich nieustannej walce o jego duszę.
Kolejnym punktem naszej pielgrzymki było zwiedzanie licheńskiego sanktuarium. Przemiła Pani przewodnik opowiedziała nam historię objawień Matki Bożej w tymże miejscu oraz wiele innych z nim związanych. Mogliśmy także obejrzeć apartament, w którym przebywał Ojciec Święty Jan Paweł II w czasie wizyty papieskiej w Licheniu.
O godzinie 15:00, wraz z innymi pielgrzymami zgromadzonymi w kościele pw. św. Doroty, odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a następnie udaliśmy się do Lasu Grąblińskiego, gdzie odprawiliśmy nabożeństwo Drogi Krzyżowej.
Cudowna, słoneczna pogoda sprzyjała atmosferze modlitwy, a opieka Maryi i św. Archaniołów wyraźnie nam towarzyszyła.
Bogu niech będą dzięki za wszystkie dobre owoce tego wyjazdu!
Film z okazji 46. Światowego Dnia Środków Społecznego Przekazu: http://www.youtube.com/embed/9qF0oIzqF-k?rel=0
Ks. Abp Marek Jędraszewski, metropolita łódzki do internautów: http://www.youtube.com/embed/waWt_PE4ll8?rel=0&showinfo=0&hl=pl&probably_logged_in=0&autohide=1&wmode=transparent
Decyzją ks. Arcybiskupa Władyslawa Ziółka ks. Marcin Majsik został przeniesiony do parafii Najświetszej Eucharystii w Łodzi (Retkinia).
Podczas Mszy świętej odprawionej 28 sierpnia wspólnie dziękowaliśmy Bogu za wszelkie dobro, którego mogliśmy doświadczyć wciągu ostatnich 4 lat posługi ks. Marcina.
W naszej wspólnocie parafialnej serdecznie witamy ks. Wojciecha Mikulskiego, życząc błogosławieństwa Bożego w jego posłudze duszpasterskiej.
Ks. Wojciech urodził się w 1985, pochodzi z parafii św. Rodziny w Łodzi. Święcenia kapłańskie przyjął 29 maja 2005 roku, następnie był wikariuszem w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zduńskiej Woli – Karsznicach.
Szczęść Boże ks. Marcinowi i ks. Wojciechowi w ich kapłańskiej misji!
„Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi jesteśmy.” (1 J 3, 1)
„Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: Abba, Ojcze! Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi.” (Rz 8, 14-16)
„Chcielibyśmy zacząć od samego początku, jak to się stało, że pojechaliśmy na beatyfikację Jana Pawła II. Kiedy był u nas Ksiądz po kolędzie, zaproponował nam, żebyśmy pojechali na beatyfikację, bo będzie organizował pielgrzymkę. Pierwsze myśli były: „SUPER!”, „POJEDZIEMY!”, „BEDZIE TAK, JAK ZA ŻYCIA JANA PAWŁA II, GDY BYLIŚMY W KALISZU, ŁOWICZU I KRAKOWIE!”. Ale później zdaliśmy sobie sprawę, że wiąże się to z dużym wydatkiem. Z pomocą przyszli nam nasi Rodzice. Dołożyli nam w ramach prezentu na naszą 10 rocznicę ślubu. No i pojechaliśmy! Ten czas był niesamowity. Byliśmy jakby w nierealnym świecie. Ci fantastyczni ludzie, z którymi czuliśmy jedność. I nie ważne, że były i młodsze i starsze od nas osoby. Razem się modliliśmy, razem śpiewaliśmy, razem tańczyliśmy, razem się wygłupialiśmy, razem po prostu byliśmy. A sama beatyfikacja… Stali koło nas ludzie różnej narodowości a mimo to rozumieliśmy się bez słów. Czuło się po prostu obecność Ducha Świętego i obecność Jana Pawła II. Ale to co działo się wtedy, to i tak mało. Największe owoce zbieraliśmy po powrocie do domu. Nasze życie się zmieniło!!! Znów czujemy się bliżej BOGA! Czujemy, że Kościół to nasz DOM! Nie jesteśmy już tacy bezosobowi! Możemy coś z siebie dawać! Możemy pomagać innym ludziom którzy tego potrzebują! I wreszcie także wstąpiliśmy do wspólnoty Domowego Kościoła! Od dawna chcieliśmy, ale jakoś tak zwlekaliśmy. Dzięki tej beatyfikacji zaczęliśmy ŻYĆ TU I TERAZ! Nie przeszłością, nie przyszłością. Mamy dużo postanowień i czujemy jak nasze życie się odmieniło (nie tylko nasze, ale też naszych dzieci!). I jeszcze jedno. Mamy teraz przyjaciół, z którymi możemy bez żadnego wstydu i zahamowań rozmawiać o BOGU!!! (Joasia i Konrad)
„Tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa.” (Iz 55, 11)
Szczególnie w tym tygodniu zachęcamy do:
włączenia się do którejś z parafialnych wspólnot – większość grup w swej formacji wiele czasu poświęca na dzielenie się Słowem Bożym (m.in. Neokatechumenat, Odnowa w Duchu Świętym, Ruch Światło-Życie, Spotkania czwartkowe)
pochylenia się nad komentarzami do czytań z danego dnia – ich obszerny wybór znajdziemy w kolumnie z prawej strony (są to zarówno materiały do czytania, jak i w wersji audio i video)
odwiedzenia zakładki Do pobrania – skąd ściągnąć można nie tylko Biblię w wersji elektronicznej, ale i grę komputerową (uwaga: wciąga!)
Msza święta pogrzebowa będzie odprawiona w naszym kościele we wtorek 24 kwietnia o godz. 11:30, pogrzeb na cmentarzu katolickim św. Anny na Zarzewie o godz. 13:00.
Z głębokim żalem informujemy, że w poniedziałek 16 kwietnia 2012 zmarł zaopatrzony sakramentami świętymi śp. Jan Gąska, wieloletni kościelny, miał 83 lata.
Msze święte w intencji śp. Jana Gąski (terminy do wakacji)
Data
Godzina
Inicjatywa
28.04. (sob.)
18:00
pp. Klusków i pp. Gajków
30.04. (pon.)
7:00
asysty i parafian
02.05. (śr.)
7:30
chóru
04.05. (pt.)
7:00
parafian
11.05. (pt.)
7:00
16.05. (śr.)
7:00
asysty i parafian
17.05. (czw.)
7:00
katechetów
21.05. (pon.)
7:00
asysty i parafian
23.05. (śr.)
7:30
Wspomnienia…
„Myślę, że Pan Janek na zawsze pozostanie w moim sercu. Będę wspominał Go jako bardzo uczynnego i pracowitego człowieka. Prawie za każdym razem, gdy przychodziłem do kościoła na mszę świętą, zastawałem Go siedzącego przy swoim stoliku i modlącego się ze swojej książeczki. Bardzo Go za to podziwiam, cały czas zastanawiam się „jak On to robi”? Pamiętam Go również jako bardzo życzliwą i otwartą na innych ludzi osobę. Gdy miałem jakiś problem lub nie mogłem czegoś znaleźć podczas mszy, On zawsze bardzo chętni mi pomagał. Widać było, że kochał to co robił. Bez żadnych wątpliwości mogę powiedzieć, że Kościół był jego domem.” (P. K., ministrant, lektor)
* * *
„Krucha świątynia Boga na fundamencie ze skały
Są ludzie-pomosty. Nie trzeba ich znać, wystarczy, że są. Ich rola polega na trwaniu. Pan Janek był moim pomostem.
Przez ponad dwadzieścia lat nie znałam nawet Jego imienia. Kiedy po kilkuletnim przebywaniu poza Wspólnotą Kościoła, postanowiłam wrócić, wszystko było już inne. Człowiek szuka wtedy rozpaczliwie czegoś, co mu przypomni, jak to było kiedyś, co go przekona, że mu się nie przyśniło, że nie pomylił drzwi. Spytałam wówczas koleżanki, czy ten starszy Pan wciąż tu pracuje. Nie wiedzieć czemu, zapamiętałam właśnie Jego.
Gdy któregoś dnia w końcu zobaczyłam, jak szurając nogami, przygarbiony idzie powoli boczną nawą, poczułam ciepło. Trudno to wytłumaczyć, ale On łączył mnie z tym, co potrafiłam czuć kiedyś, stojąc u stóp ołtarza. Jego obecność bezpośrednio wiązała się z zapomnianym przeze mnie doświadczeniem Kościoła, Boga. Był tylko cieniutką nitką, ale gdzieś na końcu tej nitki znajdowało się coś prawdziwego, co przeżywałam kiedyś osobiście. On był dowodem, że to istniało.
W Panu Janku była siła. Kiedy szedł zamknąć drzwi kościoła, wyglądał, jakby nic nie mogło stanąć mu na drodze. Kiedy na kolanach zwijał czerwony kobierzec, centymetr po centymetrze, było pewne, że go zwinie. Kiedy potem dźwigał ten dywan, wydawało się, że pragnieniem służby przezwycięża grawitację. I każda z tych prac była najważniejsza na świecie.
Gdy pytam siebie, za co jestem wdzięczna temu (prawie przecież nieznanemu!) człowiekowi, dochodzę do wniosku, że właśnie za Jego trwanie. Za to, że BYŁ. Brzmi banalnie, jednak w tym banale jest moc. Bo można po prostu być — ale można też BYĆ. I Pan Janek BYŁ. Do końca.” (Asia, studentka)
Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.
