Grupa rowerzystów w dn. 5.09.2020 r. planuje przejazd przed siedem łódzkich parafii i objęcie modlitwą całego naszego miasta. Pierwszym z odwiedzanych kościołów będzie nasz. Przyjazd o godz. 11:30, wyjazd o 12:00 – zapraszamy do uczestnictwa przynajmniej podczas tego postoju
W naszej parafii w dn. 1 września 2020 r. miały miejsce święcenia kapłańskie, które z rąk metropolity łódzkiego księdza arcybiskupa Grzegorza Rysia przyjął ksiądz diakon Damian Lenckowski – Polski misjonarz posługujący w Afryce.
Ksiądz Jerzy Majda pracował w naszej parafii dwukrotnie – raz na początku jej powstawania, gdy pomagał rónież fizycznie przy budowie, oraz drugi raz od 2004 roku. W tym czasie był katechetą, przez wiele lat opiekunem grup (Odnowy w Duchu Świętym i Neokatechumenatu), współtworzył naszą stronę internetową, odpowiadał na setki pytań, wspierał modlitwą w potrzebie, sprawował sakramenty i w prosty sposób opowiadał o Ewangelii. Dziękujemy Bogu za ten wspólny czas!
Tego dnia msze święte odprawione zostaną o godz.: 7:30, 9:00, 10:30 (po tej mszy nastąpi procesja do czterech ołtarzy), bezpośrednio po procesji – około 13:00, oraz o 18:30 (nabożeństwo o 18:00).
W dzień Bożego Ciała można uzyskać odpust zupełny za udział w uroczystej procesji eucharystycznej. Tego dnia mamy obowiązek uczestniczenia we mszy świętej
„Patrzę na Jezusa w Jego Eucharystii: czyż Jego miłość mogłaby obmyśleć jeszcze coś piękniejszego? Skoro jest Chlebem i my bądźmy chlebem. Skąpy jest ten, kto nie jest jak On. Dawajmy siebie samych.” (św. Albert)
„Pan Jezus ustanawiając Najświętszą Eucharystię oddał nam swoje Ciało i Krew, czyli anticipative przyjął całą Mękę, w której Ciało zostało zniszczone i Krew wylana, ale już zostały żywe w Najświętszej Eucharystii dla nas” (św. Albert)
„[Św. Albert] jest to święty o duchowości urzekającej zarówno swym bogactwem, jak i swą prostotą. Pan Bóg prowadził go drogą niezwykłą: uczestnik powstania styczniowego, utalentowany student, artysta-malarz, który staje się naszym polskim „Biedaczyną” (jak św. Franciszek z Asyżu) szarym bratem, pokornym jałmużnikiem i heroicznym apostołem miłosierdzia.” (Jan Paweł II, Rzym 6 stycznia 1995)
Nauka o odpustach łączy się z tajemnicą Bożego Miłosierdzia. W sakramencie pojednania grzesznik otrzymuje przebaczenie wyznanych grzechów, za które szczerze żałuje. Dzięki temu może on osiągnąć wieczne zbawienie. Uzyskane przebaczenie nie uwalnia jednak od kar doczesnych (czasowych), które spotykają nas za życia lub po śmierci w czyśćcu. Uwolnieniu od tych kar służy właśnie obfity skarbiec odpustów Kościoła.
Odpust jest to darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy.
Warunki uzyskania odpustu zupełnego:
Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji – zyskuje się odpust cząstkowy)
Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna
Przyjęcie Komunii świętej Odmówienie modlitwy (np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Mario”) w intencjach Ojca Świętego (nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież. Intencje te są często ogłaszane, m.in. na stronie Apostolstwa Modlitwy)
Wykonanie czynności związanej z odpustem
Ewentualna spowiedź, Komunia święta i modlitwa w intencjach Ojca Świętego mogą być wypełnione w ciągu kilku dni przed lub po wypełnieniu czynności, z którą związany jest odpust; między tymi elementami musi jednak istnieć związek.
Po jednej spowiedzi można uzyskać wiele odpustów zupełnych, natomiast po jednej Komunii świętej i jednej modlitwie w intencjach papieża – tylko jeden odpust zupełny.
Fragment homilii Księdza Proboszcza wygłoszonej podczas Rezurekcji 12 kwietnia 2020 r. w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego
Kochani,
w tym szczególnym momencie, w jakim znalazł się dzisiaj człowiek i świat, chcemy znaleźć choćby jedno słowo, które byłoby kluczem do odkrycia tegorocznych Świąt Paschalnych oraz zrozumienia sensu ich przeżywania. Tym słowem jest MIŁOŚĆ. Miłość to nie tylko imię Boga, ale to także Jego działanie. A skoro ktoś kocha, to pamięta. To czyńcie na moją pamiątkę (Łk 22,19) – słyszeliśmy w Wielki Czwartek. Chciałoby się powiedzieć: nie zapomnijcie o Mnie! Pamiętajcie, kto tu jest NAJWAŻNIEJSZY!
A kto pamięta, ten jest wdzięczny.
W czasie tegorocznej wizyty kolędowej jedna z parafianek w szczerej i pełnej wzruszenia rozmowie mówiła mi: Proszę księdza, ja już Boga o nic nie proszę. Ponad pięć lat temu, kiedy dowiedziałam się o mojej chorobie, jakbym usłyszała na siebie wyrok. Minęło pięć lat. Mijają kolejne miesiące i dni, a ja wciąż żyję. Ja już o nic Boga nie proszę. Ja Bogu dziękuję za każdy dzień, który jest darem i wielką łaską.
Przychodzi mi na myśl fragment książki pt: „Taka jest nasza wiara”. Autor tej książki zauważa, że współczesny człowiek przypomina kogoś, kto w kasie kolejowej prosi o bilet pierwszej klasy, zupełnie nie interesując się tym, dokąd jedzie pociąg. Tyle energii, czasu, pieniędzy, wyrzeczeń poświęcamy na to, by jechać przez życie, zasiadając w miękkich obiciach oraz pięknych wnętrzach. Tak bardzo nas to absorbuje, że nawet nie pytamy, co będzie dalej ze mną, z moimi bliskimi?
Dobrze, że sam Duch Święty słowami św. Pawła Apostoła właśnie dzisiaj przypomina nam o tym, co podstawowe, najważniejsze i ciągle aktualne: Jeśliście więc razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi (Kol 3, 1-3).
Życzenia Wielkanocne arcybiskupa Grzegorza Rysia
Abp Ryś – list do wiernych na Triduum Paschalne i Wielkanoc 2020
Słowo od ks. Proboszcza Przemysława Góry do Parafian (2 kwietnia 2020 r.)
Święte Triduum Paschalne
Święta w domu – strona o przeżywaniu Wielkiej Nocy w rodzinie
(w tym tekst obrzędu błogosławieństwa pokarmów)
Obchód liturgiczny rozpoczynający się w Wielki Czwartek wieczorem, a kończący się nieszporami Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego. Msza święta wielkoczwartkowa przywołuje na pamięć Ostatnią Wieczerzę i ustanowienie Najświętszego Sakramentu przez Chrystusa. Jest to również dzień poświęcony kapłanom.
W Wielki Piątek po odczytaniu opisu Męki Pańskiej według św. Jana, po specjalnych modlitwach w intencji całego świata i po adoracji Krzyża następuje Missa praesanctificatorum (łac. „Msza darów uprzednio konsekrowanych”), podczas której nie ma konsekracji, ale podczas Komunii św. rozdaje się uprzednio konsekrowane Hostie.
W Wielką Sobotę po zachodzie słońca podczas Wigilii Wielkanocnej uroczyście się obchodzi wspomnienie zmartwychwstania Chrystusa oraz nasze zanurzenie w Jego śmierci i zmartwychwstaniu przez chrzest. Liturgia światła i poświęcenia paschału wprowadza w cały ciąg czytań biblijnych, które zbierają w jedno dzieje zbawienia od chwili stworzenia świata po zmartwychwstanie Jezusa; zanim zostanie odprawiona Msza święta, następuje chrzest katechumenów i cała wspólnota — nawet jeżeli sakrament chrztu nie był sprawowany — odnawia przyrzeczenia chrzcielne.
W tym dniu obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post ścisły. Oznacza to, że:
– osoby od 14 roku życia do końca życia zobowiązane są do wstrzemięźliwości
od pokarmów mięsnych
– osoby od 18 do 60 roku życia zobowiązane są do postu ilościowego – czyli tylko
jeden posiłek